Ημασταν ιδιοκτητες μιας ΒΧ επι 15 χρονια και 230000χλμ.Το αμαξι ηταν με το ξαπλωτο μοτερ,ηταν κανονικα ΑΤΟUT 1100 και ειχε γινει εξαρχης μετατροπη απο την αντιπροσωπεια σε 1400.Νομιζω οτι μπορω να γραψω τις εντυπωσεις μου.
Θετικα
-ΚΟΡΥΦΑΙΑ οδικη συμπεριφορα.Ο πατερας μου εχει να λεει πως ηταν το μονο αμαξι που μπορουσες να μπεις οπου ναναι με οσα ναναι οπως ναναι και να στριψει κανονικοτατα.Δεν συζηταμε για την αναρτηση,που ακομα εχουν να λενε για το ταξιδι που εκαναν με αυτο ανθρωποι που ειχαν μπει ως επιβατες.Τα δε φρενα ειχαν περισσοτερη αισθηση-η εστω νεκρη διαδρομη-απο τα παλιοτερα υδρο με το ,,μανιταρι''.
-Καλη ποιοτητα λαμαρινας.Ποτε δε θα δεις ΒΧ,εστω και κουφαρι,με σκουριες.Και το χρωμα δεν ειχε φθορες,παρα το οτι δεν δεχτηκε ποτε τρομερη φροντιδα.
-Δεν ειχαμε ποτε προβλημα με την υδρο.Μονο το χταποδι κοπηκε μια φορα,αλλα και παλι περισσοτερο το παρουσιαζαν οι μαστοροι ως τρομερη βλαβη,παρα ηταν.Επισης,στα 1500χλμ αλλαξαμε τρομπα φρενων(στην εγγυηση),γιατι εξαιτιας της το αμαξι παρεμενε σηκωμενο μπροστα οταν το σβηναμε(νομιζω).
-Τα βασικα μηχανικα μερη δεν ειχαν θεματα.Μπορει εμεις να του αλλαξαμε 3 μηχανες,αλλα θεωρω οτι ηταν πιο πολυ δικη μας βλακεια-και των μαστορων που το επιασαν.Καλλιστα πιστευω οτι μπορουσαμε να το εχουμε ως το τελος με την αρχικη.Νομιζω ουτε ψαλιδια,κρεμαγιερα κλπ ειχαμε αλλαξει.
Αρνητικα
-Τα σαλονια κατερρεαν.Ειδικα στο δικο μας,που ηταν γιουγκοσλαβικο,τα καθισματα στην 5ετια ηταν κουρελια με αφρολεξ...στη 10ετια,το ταμπλω εσπασε στα δυο και το τιμονι ειχε τρομερη φθορα.Αλλαξαμε ολο το σαλονι και βαλαμε απο 14re νομιζω,το οποιο ηταν σαφως ποιοτικοτερο,αλλα και παλι στα επομενα 5 χρονια που το κρατησαμε,ειχε αρχισει να φαινεται ταλαιπωρο.
-Το αμαξωμα ηταν παναλαφρη κατασκευη,ισως και πιο ελαφρια απο fiat 127.Ενδεικτικα,καποτε ειχα πετυχει παρατημενο ΒΧ,που τα κ#$%^παιδα ειχαν σπασει τους μεντεσεδες και ειχαν τσακισει τις πορτες προς τα πανω,σε στυλ lambo.Οποτε δεν ηταν για πολλα ζορια και πατα/ασε.Ειχαμε καταφερει να κοψουμε τη στηριξη της γεφυρας στο αμαξωμα,αλλα και τη γεφυρα αυτη καθεαυτη.Σε αυτο επαιξε ρολο η οδηγηση της μητερας μου-που δεν το πολυειχε-αλλα και η δικη μου-που τοτε ημουν μαθητης δημοτικου.
-Η μεταδοση επισης δεν ηταν για πολλα.Οπως προανεφερα,η μητερα μου συνηθιζε να το σκορτσαρει,κι ετσι καποια στιγμη επαθε ζημια η γραναζιερα που μετεδιδε απο τη μηχανη στο σασμαν(αν το λεω σωστα),και μειναμε ουσιαστικα στη μεση του δρομου χωρις μεταδοση.Το ιδιο συνεβη καποια στιγμη και με τα ημιαξονια/μπιλιοφορους.
-Τα ηλεκτρικα απο ενα σημειο κι επειτα αρχισαν να εχουν θεματα.Θυμαμαι χαρακτηριστικα να πεφτουμε σε λακκουβες και να αναβουν οι καθαριστηρες στη μεγαλη σκαλα.Αλλα προβληματα ηταν κλειδαρια τιμονιου,μηχανισμος κοντερ που εσπασε κλπ.
Δεν ξερω αν οι πλουσιες εκδοσεις ηταν διαφορετικες σε αξιοπιστια,οπως επισης δεν ξερω τι εκαναν και τα μοντελα με tu κινητηρες.Σχετικα με την ανταλλαγη κινητηρων δε,νομιζω οτι δεν μπορει να μπει αμεσα(χωρις μικρη μετατροπη δηλαδη)κινητηρας tu σε αμαξι που φορα ξαπλωτο μοτερ.
Κατα την προσωπικη μου αποψη παντως,πιστευω πως ενα ατομο που επιλεγει ενα κλασσικο ως καθημερινο,εχει σιγουρα διαφορετικη νοοτροπια και οδηγικη συμπεριφορα,απο τον μεσο οδηγο,που εχει την απαιτηση απο το αυτοκινητο του να τον υπηρετει και αυτος απλα να βαζει βενζινη.Οποτε νομιζω οτι μια ΒΧ στα χερια ενος τετοιου ανθρωπου θα εχει εξαρχης πολυ καλυτερη ζωη,και πιθανον να μην βγαλει καν τα θεματα που αντιμετωπισαμε εμεις.Ωστοσο νομιζω οτι σου ελυσα καποιες αποριες,σχετικα με αυτα που ακουσες απο παλιους ιδιοκτητες.